Wartość pokory w przywództwie

Wewnętrzna pokora jest niedocenioną jakością prawdziwego przywódcy. Niesłusznie, bo tylko liderzy posiadający tę cechę potrafią stworzyć najwyższej jakości zespoły, które osiągają spektakularne sukcesy, a nawet wznoszą firmę na wyższy poziom.

„Wewnętrzna pokora”, często jest mylona z „byciem pokornym” w potocznym znaczeniu tego słowa. Według dr Roberta Hogana pokora jest psychologicznym przeciwieństwem narcyzmu.

Wewnętrzna  pokora – co oznacza?

Dzięki wewnętrznej pokorze manager potrafi ze zrozumieniem słuchać swoich podwładnych, pozyskiwać potrzebne dane, a także przyjmować krytykę i być gotowym na zmianę planów, gdy sugerowane wcześniej rozwiązanie nie przynosi efektów. Posiadanie tej cechy gwarantuje skuteczne przywództwo. Pozwala managerowi przyciągnąć do swojego zespołu osoby o wysokich kwalifikacjach i osiągać nadzwyczajne, zawodowe sukcesy.

- Większość z nas uważa, że przywódca wykazujący pokorę nie zyska dużej popularności w dzisiejszych czasach, gdzie wielu chce osiągnąć status celebryty. Niesłusznie, bo ta cecha pomaga właściwe wyczuć swoje mocne i słabe strony, a także widzi jakie cechy dominują w jego zespole. Prawdziwy lider jest skromny, rozważny i refleksyjny a wszystkie sukcesy zawodowe przypisuje pracy zespołowej. – tłumaczy Magdalena Giryn, Country Manager, Assessment Systems Polska.

Jakie zachowania cechują „skromnego przywódcę”?

Według dr Roberta Hogana, amerykańskiego psychologa, przywódcy z wewnętrzną pokorą pracują dla dobra firmy, a nie dla samych siebie. Słuchają informacji zwrotnej i chętnie uznają błędy, a jeśli decyzja okaże się niewłaściwa to szukają innego rozwiązania. Ten ostatni punkt jest niezwykle istotny, ponieważ aż 50% wszystkich decyzji biznesowych jest błędnych.

Skromni przywódcy tworzą środowiska pracy, które są otwarte i przejrzyste, ponieważ mają dobre relacje z podwładnymi, a także umieją docenić wkład pracy podwładnych.

Znalezienie skromnego przywódcy w świecie biznesu nie jest łatwe, ale i nie jest nie możliwe. Dr Hogan za pomocą opracowanych przez siebie skal osobowości ustalił pięć kluczowych obszarów związanych z wewnętrzną pokorą:

Skala Arogancji – skromni przywódcy uzyskują niższe wyniki na tej skali.To oznacza, że nie są zainteresowani autopromocją i nie przeceniają własnych umiejętności. Wysokie wyniki na skali władzy wskazują na tendencję do asertywnego promowania siebie, przeceniania własnych zdolności i kompetencji, a także mogą zawyżać oczekiwania do odnoszenia sukcesów.

Skala Nieelastyczności – skromni liderzy są otwarci na krytyczne opinie i chętni do znalezienia sposobów rozwoju w obszarach, które mogą być dla nich wyzwaniem. Wysokie wyniki cechują osoby, które w stresie stają się agresywne, uparte i mają problem z podejmowaniem trafnych decyzji.

Skala Władzy - nie powinno być niespodzianką, że osoby z wewnętrzną pokorą mają niskie wyniki na tej skali. Są bardziej zainteresowani współpracą niż osiągnięciem osobistego sukcesu.

Skala Rozpoznawalności – skromny przywódca nie chce ściągać na siebie uwagi innych, co oznacza, że będzie w niższych obszarach na tej skali.

Skala Hedonizmu – zauważono, że osoby z wewnętrzną pokorą na ogół wolą trzymać się z dala od centrum uwagi. Zależności pomiędzy hedonizmem a pokora nie są jeszcze dobrze znane - wymagają pogłębionych badań.

- Rekrutacje na wysokie stanowiska często są przeprowadzone intuicyjnie. Niestety, liderzy z wewnętrzną pokorą są trudni do wykrycia w ten sposób. Firmy, którym zależy  na osiągnięciu sukcesów powinny polegać na sprawdzonych narzędziach i dokładnych danych. Dzięki kwestionariuszom osobowości dr Roberta Hogana osoby odpowiedzialne za rekrutacje mogą dokonać obiektywnej oceny kandydata na lidera, ponieważ nie są brane pod uwagę wiek, płeć, uprzedzenia, stereotypy, czy inne kwestie pozamerytoryczne. - mówi Magdalena Giryn, Country Manager, Assessment Systems Polska.

fot. istockphoto

Źródło: Assessment Systems Polska

W social mediach rekrutujemy poprzez relacje

Rahim Blak

Pobierz wydanie 01/2019

Zobacz również

Autorefleksja na koniec roku i nie tylko

Jak oceniasz swoje przywództwo? Tym pytaniem zaczynam większość moich indywidualnych treningów z menedżerami. Zwykle wywołuje ono mocne zdziwienie na twarzy, a po chwili namysłu - zakłopotanie. Część tych reakcji może wynikać z ogólnego i mało precyzyjnego charakteru tego pytania. Jednak kiedy zachęcam rozmówców do jego swobodnej interpretacji, okazuje się że tak naprawdę nigdy się nad tym zagadnieniem głębiej nie zastanawiali…

Giętki język, czyli o komunikacji

Przywództwo to temat bardzo pojemny. W dużym uproszczeniu można powiedzieć, że zawiera się w nim wszystko to, co dotyczy człowieka i jego zdolności budowania świadomych relacji z innymi. W tym ujęciu umiejętność skutecznej komunikacji jawi się jako kluczowy zasób menedżera, który należy rozwijać i rozważnie wykorzystywać.

O zaburzonej percepcji

Percepcja obserwatora jest jego rzeczywistością – to jedno z moich ulubionych powiedzeń, które dość często wykorzystuję podczas przekazywania wniosków i obserwacji po prowadzonych przeze mnie warsztatach menedżerskich. Szczególnie wtedy, gdy usługa ta ma charakter doraźnej interwencji w jakiejś trudnej dla organizacji sytuacji, a nie typowego, planowanego szkolenia rozwojowego.

Ta strona wykorzystuje pliki cookies (niewielkie pliki tekstowe przechowywane przez przeglądarkę internetową na urządzeniu użytkownika) m.in. do analizy statystycznej ruchu, dopasowania wyglądu i treści strony do indywidualnych potrzeb użytkownika. Pozostawiając w ustawieniach przeglądarki włączoną obsługę plików cookies wyrażasz zgodę na ich użycie. Jeśli nie zgadzasz się na wykorzystanie plików cookies zmień ustawienia swojej przeglądarki. Więcej znajdziesz w Polityce Prywatności.